اختلالات مغناطیسی شناورها یکی از اصلیترین معضلات آنها در مقابله با مینهای دریایی و یکی از عوامل مهم شناسایی هر چه سریعتر شناورهای زیرسطحی است. هدف اصلی این مقاله طراحی یک سیستم جبرانساز (سیستم دیگوسینگ ) به منظور کمینه کردن اختلالات مغناطیسی کشتیها است. برای انجام این مهم، ابتدا سیگنیچر مغناطیسی کشتی شبیهسازی شده و سپس با استفاده از سه دسته سیمپیچ که در داخل بدنه کشتی تعبیه شدهاند، سعی میشود اختلالی هم اندازه سیگنیچر اولیه کشتی و در جهت عکس آن تولید شود تا برآیند این اختلالات به کمترین میزان ممکن برسد. در این مقاله با استناد به خطی بودن کل سیستم و استفاده از الگوریتم بهینهسازی ازدحام ذرات، جریان هر کدام از سیمپیچها مشخص میشود. پیچیدگی کمتر و سرعت بیشتر این روش در مقایسه با بهینهسازیهای مستقیم شبیهسازها، از مهمترین مزیتهای روش پیشنهادی میباشد.
محمودنژاد ماکویی، سینا و قربانی، ایاز. (1394). بهینه سازی جریان سیم پیچ های سیستم جبران ساز اختلالات مغناطیسی کشتی با استفاده از الگوریتم ازدحام ذرات. رادار، 3(1)، 1–12.
MLA
محمودنژاد ماکویی، سینا، و قربانی، ایاز. "بهینه سازی جریان سیم پیچ های سیستم جبران ساز اختلالات مغناطیسی کشتی با استفاده از الگوریتم ازدحام ذرات"، رادار، 3، 1، 1394، 1–12.
HARVARD
محمودنژاد ماکویی، سینا، و قربانی، ایاز. (1394). 'بهینه سازی جریان سیم پیچ های سیستم جبران ساز اختلالات مغناطیسی کشتی با استفاده از الگوریتم ازدحام ذرات'، رادار، 3(1), pp. 1–12.
CHICAGO
محمودنژاد ماکویی، سینا و قربانی، ایاز، "بهینه سازی جریان سیم پیچ های سیستم جبران ساز اختلالات مغناطیسی کشتی با استفاده از الگوریتم ازدحام ذرات." رادار، 3 1 (1394): 1–12,
VANCOUVER
محمودنژاد ماکویی سینا، قربانی ایاز. بهینه سازی جریان سیم پیچ های سیستم جبران ساز اختلالات مغناطیسی کشتی با استفاده از الگوریتم ازدحام ذرات. رادار. 1394;3(1):1–12.